Archive for November, 2008

Podsumowanie twórczości Dawida cz. IV

Jest częścią rzeczywistości, sam dla siebie jest punktem odniesienia. Ma także filozoficzne podejście do życia. Wybrał fotografie miedzy innymi za umieszczenie fragmentów życia w jednym miejscu. Przedstawia intensywniejsza wersje życia. Jego zdjęcia są bardzo energiczne. Dawid musi być wiecznie naganiany, wszystko wokół niego musi być skomplikowane oraz szalone dopiero wtedy się dobrze czuje i umie panować nad sytuacja. To podkreśla jego dusze artysty. Nie trzeba mówić o zaangażowaniu Dawida w swoją prace ponieważ to widać na pierwszy rzut oka. Ambicja połączona z talentem daje przepiękny efekt. Efekt który jest dostrzegany przez ogromną ilość wielbicieli. Ciężko ich wszystkich zliczyć i dodatkowo stale przybywa nowych. To prawdziwy artysta.

Pierwszy film Dawida cz. III

Dawid lubi blask i sławę, a dokładniej ich sztuczność i moc. Lubi komentować znaczenie i wpływ sławy. Uważa ze  nie wolno osądzać ludzi po wyglądzie. Niewiele czasu ma dla siebie, chce nieustannie pokazywać światu swoje dzieła. Chce pokazywać piękno jakie jest na tym świecie. Dawid zawsze próbuje przełamać bariery. Nakręcił film dokumentalny po raz pierwszy w 2004 roku. Tytuł to „Raj” jego dokument wyświetlano na wielu wystawach. Film opowiadał o wszystkich rodzajach tańca, z uwzględnieniem tych najnowszych i energicznych. Dawid doskonale wie jakie kłopoty można mieć kiedy nie ma się pieniędzy lub pochodzi się z biednej rodziny. Przedstawia to w swoim filmie. Pokazuje taniec jakim jest breakdance oraz hiphop jako sposób na przetrwanie. Pokazuje także musze hiphop w odzwierciedleniu sztuki. Film pokazuje współczesną Amerykę i najbliższą przyszłość.

Poglądy i doświadczenia Dawida cz. II

Dawid dorastał w miasteczku w którym ludzie posiadali ograniczone horyzonty myślowe. Po przyjechaniu do Nowego Yorku przekonał się ze nie jest to normalne i ze są także inni ludzie którzy maja powiększone wodze fantazji. Dawid nie chciałby już powrócić do swojego miejsca w którym dorastał. Woli przebywać z ludźmi którzy więcej tolerują. Jego pracownicy świetnie dogadują się z fotografem. On z kolei rozumie potrzeby innych i pomaga im. Jego modele ufają mu ponieważ przekonali się ze jego zdjęcia są wspaniałe. Obecnie wiele gwiazd ze świata rozrywki odeszło od starodawnych tradycji. Operacje plastyczne są na porządku dziennym. W europie z kolei naturalność jest ceniona w większym stopniu. Tym samym operacje plastyczne są gorzej postrzegane. Zdjęcia Dawida osiągnęły kult, często jego prace są prezentowane na wystawach sztuki. We Włoszech jest najbardziej popularnym fotografem. Uważa ze trudno jest być w centrum uwagi, twierdzi ze jest to męczące i tym samym woli stać po drugiej stronie. W swoich pracach często zadaje pytanie jak to jest być sławnym.

Kawa jako szkodliwe uzależnienie

Dawid Lachapelle twierdzi ze picie kawy jest swego rodzaju sadomasochizmem. Nie powinno się jej pić ponieważ uzależnia, tym samym nie prowadzi do niczego dobrego podobnie jak heroina. Proces fotografowania jest dla niego sztuką, gdy robi zdjęcia emocje są dla niego bardzo ważne. Nie lubi kiedy praca idzie wolno, trafi wówczas poziom adrenaliny a jego aktywność w pracy spada. Nigdy nie jest kolorowo. Czasami jego klienci nie są zadowoleni. Dawid jest w takich momentach bardzo przygnębiony. Lubi sprawiać łudzą radość. Chce żeby jego wszyscy klienci byli zadowoleni. Dla niego seks jest zabawą, symbolizuje energie oraz życie. Przedstawia seks jako energie napędową. Wiele osób uważa ze jego zdjęcia są zbyt wulgarne. Podlega ostrej krytyce. Niektórzy uważają ze jego zdjęcia maja treści pornograficzne. Chociaż inni twierdza iż w modzie seks jest istotny. Dawid nie chce propagować dawnych ideałów. Jego zdjęcia zmuszają do myślenia. Wiele osób go za to ceni. Wiele czasopism boi się kontrowersyjnych wizji jakie Dawid z uwielbieniem tworzy.

Zastanawiałeś się nad…

Czy zastanawiałeś się nad atutami jakie się pojawiają podczas zatrudnienia mówiąc w cudzysłowu, robota do wykonywania różnego rodzaju czynności. Zestawiając te korzyści z przypadkiem w którym zatrudniamy normalnego pracownika? Ja jestem pewny, że robot w wielu sprawach będzie skuteczniejszy do wykonywania monotonnej i oczywiście, niezbyt złożonej czynności jaką jest np. malowanie powierzchni lub elementów. Zatrudnienie maszyny na miejsce człowieka z mojego punktu widzenia będzie o tyle lepszym rozwiązaniem ponieważ nie będziemy musieli płacić naszej maszynie wynagrodzenia za prace, a także będziemy mieli pewności, że nigdy się ona nie spóźni do pracy oraz że jej wydajność będzie w głównej mierze kształtowana poprzez nasze zaangażowanie. Czyli, będzie zależeć od tego jak ją przystosujemy. Jest to czymś w rodzaju mobilizacji człowieka. Tylko ze tutaj my, możemy mobilizować maszynę poprzez jej zaprojektowanie. Pracownik może zachorować, a maszyna jak wiadomo może się popsuć. Jednak łatwiej będzie nam wyleczyć maszynę jak pracownika, na którego znowu nie mamy tak dużego wpływu. Pracownik może żądać awansu, natomiast maszyna nie będzie na nic narzekać. Będzie zawsze wykonywać nasze polecenia – pod warunkiem, że jest dobrze zaprojektowana i przystosowana do pracy. Zestawiając te różnice zdecydowanie wybieram maszynę do czynności które jest w stanie opanować.